Het boezemgemaal is gebouwd in 1933 - 1935 en is vernoemd naar mr. P.A. Pijnacker Hordijk, dijkgraaf van het Hoogheemraadschap van Rijnland van 1923 - 1943. De installatie bestond uit drie Stork centrifugaalpompen met betonnen slakkenhuizen, elk met een capaciteit van 690 m3/min. bij een maximale opvoerhoogte van 2,00 m. De aandrijving vond oorspronkelijk plaats via haakse tandwielkasten, door drie zescilinder Werkspoor dieselmotoren met een vermogen van 460 pk elk. Door een drietal kokers onder het gemaal is water inlaten vanuit de Hollandse IJssel mogelijk. De capaciteit van deze inlaat bedraagt ca. 2100 m3/min. bij een verval van 0,50 m. In 1953 is de vrije inlaat uitgebreid met een drietal buiten het gemaalgebouw geplaatste verticale elektrisch aangedreven (inmaal)schroefpompen met een totale capaciteit van ca. 1450 m3/min. In 2013-2016 is een algehele innovatie van het gemaal uitgevoerd. Daarbij is de uitmaalcapaciteit vergroot tot 3 x 800 m3/min. De dieselaandrijvingen zijn vervangen door Alconza-elektromotoren, waarbij het mogelijk is één pompeenheid zowel elektrisch als met de oorspronkelijke dieselmotor aan te drijven. De pompwaaiers zijn daarbij vernieuwd en de pompen zijn daarbij geschikt gemaakt voor het inmalen van water, met een capaciteit van 3 x 700 m3/min. De afzonderlijke inmaalpompen uit 1953 zijn daarna verwijderd.
In 1994 werd er een gemaal gesticht ten behoeve van de bemaling van de wijk Korte Akkeren in Gouda. De bemalingsinstallatie bestaat uit een Flygt verticale schroefpomp, met een capaciteit van 20 m3/minuut bij een opvoerhoogte van 1,7 meter, aangedreven door een elektromotor eveneens van het fabricaat Flygt, met een vermogen van 22 kW.
In 1881 werd het stoomgemaal gesticht ter vervanging van de poldermolen. De stoommachine werd in 1916 vervangen door een elektromotor. In 1962 werd het gemaal gesloopt en vervangen door een nieuw gemaal.