Inleiding Groene Kruis
De doelstellingen van het Groene Kruis waren enerzijds het voorkomen van ziekte door voorlichting omtrent een gezonde levenswijze, anderzijds het helpen genezen van zieken door een goede hulpverlening door middel van het aanschaffen, centraliseren en verdelen van hulpmiddelen bij ziekte en door het aanstellen van wijkverpleegsters. In het begin lag de nadruk op de ziekenverzorging thuis, maar weldra werd de zorg over drie terreinen uitgebouwd, te weten: de wijkverpleging, de tuberculosebestrijding en de sociale kinderzorg.
Rond het midden van de jaren tachtig werd de roep om decentralisatie vanuit de regionale verenigingenerkende kruisorganisaties in Limburg steeds sterker. Decentralisatie betekende dat functies en taken van de Provinciale Vereniging moesten worden overgedragen aan organisaties op een kleinere schaal. Al snel werd dit een organisatie op het niveau van het district. Een begrip dat het Groene Kruis in Limburg nog van vroeger kende en dat binnen de deconcentratie van de ondersteuning weer een nieuwe inhoud had gekregen. Daarbij kwam de schaal van een district ook overeen met de regio binnen het raam van de Wet Voorzieningen Gezondheidszorg. Maar het vormen van districtsorganisaties dienden ook de erkende kruisorganisaties te worden samengebracht in vijf districten. Er was dus sprake van een zeer gecompliceerd fusieproces. Al snel was binnen het Limburgse Groene Kruis , en dat op basis van rationele argumenten, een meerderheid te vinden voor de fusie. Temeer omdat in sommige ander provincies een dergelijk proces al enige tijd geleden in gang was gezet.